Sonny Colbrelli beëindigd zijn loopbaan als professioneel wielrenner

Naar aanleiding van recente gezondheidsproblemen beëindigd Sonny Colbrelli na 10 jaar zijn loopbaan als professioneel wielrenner.

Kort na de finish van de eerste etappe van de Volta a Catalunya op 21 maart 2022 zakte Colbrelli in elkaar. Medische hulp kwam al snel ter plaatse en Colbrelli werd met spoed naar het Universitair Ziekenhuis in Girona getransporteerd voor verder onderzoek. Hier bleek dat hij leed aan instabiele hartritmestoornissen waar een defibrillator aan te pas moest komen.

Colbrelli is later naar de Cardiologische Kliniek van de Universiteit van Padua overgebracht voor verdere cardiovasculaire onderzoeken. Hieruit kwam naar voren dat, in goed overleg met de renner zelf en de medische staf van de ploeg, er direct een subcutane defibrillator (ICD) geïmplanteerd zou worden. In het geval van Colbrelli, een levensreddend apparaat wat in geval van nood het hartritme zou kunnen corrigeren.

“Na de gebeurtenis in Catalonië, heeft de hoop om door te kunnen gaan als professioneel wielrenner nooit mijn gedachten verlaten, alhoewel minimaal. Ik wist dat de weg terug heel moeilijk ging worden met een defibrillator. In Italië, is het bij wet verboden. Met de steun van de medische staf van de ploeg, ondersteund door Dr. Zaccaria, gaf ik in geen geval op. Ik heb mijn trainingen hervat onder streng medisch toezicht en heb meerdere gesprekken en onderzoeken met specialisten binnen de sector. Onder wie, de directeur van de Universitaire Kliniek van Padua, Prof. Corrado, welke de plaatsing van de defibrillator heeft gevolgd. Een uitgebreide evaluatie is gemaakt door mensen met een vergelijkbare casus, zoals voetballer Christian Eriksen, welke net zoals ik, een defibrillator heeft en zijn prof carrière heeft voortgezet. Maar wielrennen is geen voetbal. Het is een hele andere sport; je fietst op de openbare weg. Je speelt niet op een voetbalveld, waar in geval van nood, er direct ingegrepen kan worden door een medisch team. Hun trainingen vinden plaats op een afgezet en beperkt gebied, waar in het geval van een wielrenner, je vaak ook alleen urenlang op stille achteraf wegen fietst.

Precies dit is het gene wat het ook zo gecompliceerd maakt om een ander pad te kiezen om weer deel te mogen nemen. De defibrillator verwijderen. Ik moet toegeven dat ik het overwogen heb. Maar zoals ik aangaf, fietsen is anders dan voetbal. Voor de genoemde redenen, maar bovenal, de intensiteit van de inspanning. Allereerst, het verwijderen van de defibrillator gaat tegen alle medische adviezen in en betekend dat er een levensredder wordt verwijderd die nodig zal zijn als preventief onderdeel. Een risico die te hoog is. Een die ik mijzelf niet kan permitteren om te nemen. Voor mijzelf, voor de kans in het leven, door God waarin ik geloof, die mij gegeven is. Voor Adelina, voor Vittoria en voor Tomaso. Voor mijn ouders.

Ik zeg vaarwel tegen het wielrennen en probeer dit met een glimlach te doen voor al het goede dat het mij gebracht heeft, ook al doet het pijn om afscheid te nemen na een seizoen zoals vorig jaar. Welke tevens het beste was van mijn carriere. Ik heb geleerd wat het leven te bieden heeft en wat het kost. Ik ben er klaar voor om een kampioen te blijven, net zoals op de fiets. Ik blijf actief in het wielrennen met Bahrain Victorious, welke inmiddels als een tweede familie voor mij zijn en mij bij zullen staan de komende periode in de overgang van renner naar een compleet nieuwe rol welke dagelijks zal veranderen. Ik zal een ambassadeur worden voor onze partners, nauw samenwerken met onze performance groep, en mijn ervaringen delen met mijn ploeggenoten.

Ik was verrast om te zien hoe de kinderen mij als rolmodel aan hebben genomen in de afgelopen maanden. Misschien, bedenk ik me, omdat een man bedekt met modder er een beetje uitziet als een superheld. Voor hun, zou ik ooit iets willen doen. In de tussentijd krijg ik de kans om een referentie te zijn voor Bahrain Victorious en de opleidingsteams: Cycling Team Friuli en de Cannibal U19.

Nieuwe kansen en uitdagingen liggen mij te wachten, en met vertrouwen ben ik bereid deze aan te pakken. Ik wil dit blijven doen met een glimlach op mijn gezicht. Doorgaan met het plezier wat ik heb tijdens elke rit, ook al is het nu voor het plezier en niet voor de competitie.”

Managing Director Milan Erzen: “Sonny is onderdeel geweest van dit team vanaf het begin. Hij is een kampioen, en ik ben enorm blij dat wij hem hierbij hebben kunnen helpen bij het behalen van deze enorme resultaten. Het belangrijkste is dat Sonny gezond is en blijft. We zijn dan ook erg blij dat Sonny bij ons blijft en zijn kennis en kunde zal delen met de ploeg en de opleidingsploegen.”